چرا جرأت شنیدن واقعیت ها را نداریم؟

(نگاهی گذرا به نوشته های آقایان محمد اسحاق فایز و نور احمد رجاء)

بعد از حوادث و نا امنی های اخیر ولایت هرات، بنده مقاله ای در این مورد نوشتم که بعد از انتشار در برخی از رسانه های الکترونیکی با واکنش و عکس العمل های از سوی برخی از وطنداران گرامی روبرو گردید. آقای فایز که مستقیما به نقد مطلب بنده پرداخته است، دچار یک نوع پارادوکس و تناقض نوشتاری گردیده است. در نوشته کنونی به برخی از تناقضات که وی دچار آن گردیده است و این امر از حب ذاتی و تباری ایشان نشأت گرفته است؛ اشاره کرده و سپس به مطلب جناب آقای نور احمد رجاء که هرچند صریحا متعرض مقاله بنده نشده است اما حاوی مطالب قابل تأمل بوده و با عنوان (هرات و یاوه بافی های بی هویت ها) آغاز کرده است، اشاره خواهم کرد.

بهاریه: 

                     تقدیم به همه آنها که بهاری می اندیشند!

یا مقلب القلوب و الابصار!

                        قلب های ما را در فصل بهار، بهاری گردان!